آمده ایم تا با زندگی کردن قیمت پیدا کنیم؛ نه به هر قيمتي زندگي كنيم ...
دیروز بعد از مدت ها داشت خاطراتت تو ذهنم مرور میشد. دیگه مثل اون روزا نتونستم راحت اشک بریزم. تمامش بغض میشد توی گلوم. یه سنگینی. دو تا سواله که خیلی ذهنمو مشغول کرده. کاش بتونم واسه یه بارم که شده به خودم جرات بدم و ازت بپرسم. هیچ موقع گذشته رو مرور می کنی؟ آهنگایی که ازش خاطره داریم رو چی؟ حرفایی که بینمون زده شد چی؟ اولین و آخرین باری که زنگ زدی رو یادته؟ از کمد دیواری من چی میاد تو ذهنت؟ از دروغای خودت، از دروغای من، کدومشون بیشتر عذابت داد؟ یه عالم سواله؛ اما دو تا سوال اساسی دارم که باید ازت بپرسم. به خاطر خودم هم که شده باید جوابشونو بدونم. همونایی که باعث شد یه تیکه از عمرم به بدترین نحو بگذره. نیستی که بپرسم. کی می تونم ازت بپرسم؟ حالت خوبه؟ کجایی؟ چی کارمی کنی؟ خودتو به چی مشغول کردی که به خیلی چیزا فکر نکنی؟ فکرکنم خیلی وقت باشه که دیگه حتی به وبلاگم هم سر نمی زنی. یادته یه موقع روزی چند بار به وبلاگم سر می زدی؟ راستی؛ اون وبلاگه رو یادته که حذفش کردم؟ حرفامو توی اون وبلاگ یادته؟ یکی از آرزوهام اینه : کاش میشد پاک کنی وجود داشته باشه که قسمتی از زندگیتو پاک کنی. تو چی؟ همچین آرزویی نداری؟ یادمه یه موقع حرفام از این جنس بود : من - تو می دونی چقدر وقته حرفام از این جنس شده : من - او راستی : بنر بالای وبلاگم قشنگه ؟ دوسش داری؟ می نویسم؛ شاید یه روزی بیای و بخونیشون. the music is all around us. all you have to do is listen دارم دونه دونه آهنگای کامپیوترم رو گوش می دم که گلچینشون کنم. مدت ها بود آهنگای کامپیوترو گوش نداده بودم. عجب حالی می ده ها... از روی تویت هایی که امشب زدم؛ دوستام بهم شک کردن که خودمم یا نه :)) حسابی زده به سرم. یوووووهوووووووووووووووووووو i'm just me یعنی میشه که بشه؟ - هیچ موقع شده مرگ تا چند متری تون اومده باشه اما حتی حسشم نکرده باشی؟ - تلویزیون دوست داره این روزا منو ذوق مرگ کنه؛ اینک شوکران3 رو یادتونه؟ شبکه 2 ساعت 9:13 - مهمان برنامه : شهلا غیاثوند، همسر شهید ایوب بلندی. یادش بخیر! سه روز اعتکاف؛ من و عطیه و دختر خاله هاش با هم این کتابو می خوندیم. عطیه می خوند تا جایی که بغض جلوی صداشو گرفت، من خوندم. جایی رسید که هر کدوم سرمونو کردیم زیر لحاف و مثل ابرای بهار گریه می کردیم. - تا حالا ماکت با مقیاس 1/200 و دقت 1/100 ساختی؟ اگه نساختی، حال منو نمی فهمی. - می گه دعام کن. منم می خوام روزه بگیرم؛ می خوام حال و هوای رمضونو بفهمم. دلم گرفته. - اگه یه روز من برم پیش خدا؛ قول می دین سیاه نپوشین؟ قول می دین اگه خواستین جشنی بگیرین؛ صبر نکنین سال بشه؟ قول می دین جیغ و داد راه نندازین؟ دوست دارم ساکت و آروم باشه مراسمام ... - آخه من چی کار کنم از دستِ من؟!! آقایی و مادر بزرگ و دایی و زندایی رفتن کربلا و برگشتن. احسان کوچولو به جمع خانوادگی اضافه شد. اینم از پسر خاله ی گلم : مهسا از مالزی برگشت. دایی و زندایی و نرگس کوچولو واسه 5 سال از یزد رفتن. _________________________ دیروز درست موقع غروب عطیه از مشهد بهم زنگ زد ... صدای نقاره ها ... دلم گرفت ... با اینکه امسال دو دفعه رفتم مهمونی امام رضا اما بازم دلم لک زد واسه حرم ... از دست خودم می خوام فرار کنم. تا حالا کسی از دست خودش دیوونه شده؟فکر کنم من به زودی دیوونه بشم. واسم دعا کنین ... من از طرف محبوب مأموریت پیدا کردم شما را در جریان بگذارم که: "تا اطلاع ثانوی به دلیل عدم دسترسی محبوب به اینترنت فعلا وبلاگ در تعطیلات به سر می برد" چند نکته: 1-محبوب شدیداً از شما عذرخواهی کرد که نمیتونه بیاد نت و جواب پیام و نظر های شما؛ یا همون cm ها؛رو بده. 2-هر کس هر نوع نظر و پیامی داره ,چه عمومی چه خصوصی, بزاره من به دستش می رسونم. 3-اگه کسی هم می خواد میل بزنه یا off بزاره مشکلی نیست من در این موارد وکالت کامل دارم ازش. (قول می دم سر پیام ها و میل هاتون این بلا سرشون نیاد!) 4- یه وقت فکر نکنین این وبلاگ هک شده ها! 5-زمان رجعت محبوب معلوم نیست, بستگی داره که کی بتونه دوباره به نت دسترسی پیدا کنه. 6-آها, در مورد فیلمنامه باید بگم که: دلیل خرابی چند روز پیش وبلاگ واسه همین بود, چون محبوب فیلمنامه رو بعد از اصلاح از word کپی کرده بودش و آورده بودش تو وبلاگ مشکلاتی ایجاد کرده بود و طبق صلاح دید ایشون و برای برطرف شدن مشکلات حذف شد وگرنه دلیل دیگه ای وجود نداره... 7-دیگه نکته ای نمونده که نگفته باشم, موفق و پیروز باشین. عادت های نادرست شبانه ... گریه های ناخواسته ... لیاقت های نداشته ... صدایی آمد "شب دراز است ... " ____________________________ پ.ن : دلنوشته است دیگه ... یهو میاد! اون وقته که در عرض کمتر از یه ساعت دو تا مطلب آپ می کنی. تقصیر بی خوابی هاست؛ خب ببخشین منو تو برای چه می خندی؟!! تو که منظور مرا نفهمیدی. ______________________________ به قول خودم : یه چیزی گفتم که یه چیزی گفته باشم. به دل نگیر؛ رو دل می کنی، کار دستمون می دی. بابا با فرد خاصی نیستم. با تو ام که داری می خونی. این پست رو هم بذار به حساب دیوونه نوشت هام. :دی چقدر بود و نبودم یکسان! حس باطلی است اما گاه به سراغم می آید ... در همچین مواقعی به خودم میگم کاش این احساساتِ لحظه ای نبودن. بدجور آزارم می دن. دار و ندارم را در قلبم جای داده ام قلبم را در دستانم؛ خریدار ندارد ... احساسم فروشی نیست! هر روز بیش از پیش عاشق رهبر عزیزم می شوم ... صدایت؛ حرف هایت و لبخندت؛ آرامشی ابدیست برای من برای همیشه بخند خدایا! این رهبر بزرگ و عزیز را مصون و محفوظ بدار شاید این طوری بهتر باشه. واسه یه مدت نامعلوم ( شاید کوتاه؛ شاید بلند اما بر می گردم )
هر كجا هستم ، باشم، یاد خاطرات سفر مشهد ... عقب اتوبوس ... من و فاطمه و عارفه و ملیحه ... و من با صدای بلند می خواندم؛ شعر سهراب را : مسافر! و در بعضی قسمت ها حس می کردم، همه به فکر فرو رفته اند .... بلند می خوانم، و با صدایی غم دار " نگاه مرد مسافر به روی میز افتاد دچار یعنی .... عاشق" همه به فکر فرو رفته اند .... بی وقفه و پی در پی ورق می زنم و می خوانم؛ با صدایی بلند ... باز سکوتی مبهم، لحظه هایی سنگین ... "
عبور بايد كرد . عجب حس عجیبی میده به آدم این موسیقی سایت سهراب سپهری ... کاش می تونستم آهنگشو بذارم اینجا. هیچی کی می تونه واسم این کارو انجام بده؟
شب را نوشيدهام . و بر اين شاخههاي شكسته ميگريم. مرا تنها گذار اي چشم تبدار سرگردان! مرا با رنج بودن تنها گذار. مگذار خواب وجودم را پرپر كنم. سهراب سپهري
_____________________________ بی ربط نوشت : توی عمرم امتحان به این مزخرفی نداده بودم. برگه رو گذاشتن جلوم؛ انگار نه انگار که 600-700 صفحه خوندم؛ هیچ چیز یادم نبود. فقط دو نمره از بیست نمره بلد بودم؛ فقط دو نمره!!! هر چند با کمک دوستام پاس میشم اما ... خاطره اش واسه همیشه تو ذهنم می مونه. برای بازگشت محبوبه خانوم به حالت عادی؛ صلوات دومی رو بلندتر بفرست. برای سلامتی روحی روانی محبوبه خانوم؛ سومی رو بلندتر ختم کنین ... :دی _______________________________ شک ندارم زده به سرم :دی شکستم! آرام و بی صدا مگر شکستن هم صدایی دارد؟! _____________________ مراحل آخریه سهمم رو دارم ادا می کنم.
توی این سهم زندگی یه چیز بزرگ رو فهمیدم: هنوز هم طبع نوشته های ادبی درونم باقیست ... می نویسم؛ پس هستم! اشک هایم را می خواهم. همدم همیشگی ام؛ که مرا به خاطر آن به سُخره گرفته اند! _________________________
نمی دونم چه مدت این حال ناراحتی ادامه داره؛ دارم سعی می
کنم با نوشتن زود رفعش کنم. می تونین چند روز دیگه سر بزنین که با خوندن اینا
شماها ناراحت نشین دیگه. شرمنده تونم. تنها به این شرط که برای همیشه ناامید نماند. می خواهم سهمم را ادا کنم! تسلیمِ تسلیمم؛ مگر دست هایم را نمی بینی؟! ____________________ پ.ن: چند روز گذشته خیلی کم به نت دسترسی داشتم؛ به همین دلیل آپ نکردم. شرمنده! نشـــــــــــد که نشــــــــــــد. از کاردانشگام افتادم ... اعصابم خردِ خرده ... دوست دارم یکی بهم بگه برو بیرون و در رو ببند و تا نگفتم نیا داخل ... برم بیرون و زار بزنم، داد بزنم، قهقه بزنم، با خودم حرف بزنم و راه برم. اینقدر راه برم تا خسته شم و باز بشینم و به آسمون نگاه کنم، باز راه برم، باز داد بزنم، باز بخندم، باز گریه کنم ... عجب حالی میده. چرا خدا تنبیهاش مثل بابا اینقدر واضح نمی کنه؟! چرا آدم خیلی وقتا نمی فهمه که داره تنبیه میشه؟! چرا ؟ مَ مَ مَن هم گُ گُ گُنگم مِ مِ مِثلِ تُ تُ تو تُ تُ تو هم گُ گُ گُنگی مِ مِ مِثلِ مَ مَ مَن بخدا خسته شدم. پس کو اون حس های قشنگی که همیشه تو دلم داشتمشون؟! چی شدن؟! کو اون شبایی که به خاطر غم دیگرون گریه می کردم تا خوابم می برد؟! کو اون روزای قشنگی که تمام سعیمو می کردم بقیه رو بخندونم؟! می خوام بنویسم تا شاید بتونم بفهمم چی شده، احساسام کجا رفتن. خیلی وقته نتونستم قلمو دستم بگیرم و تو دفترم بنویسم، حتی به نوشتن هم فکر نمی کنم، یه موقع هم که احساس می کنم باید بنویسم، حوصله اشو ندارم. دارم تمام سعیمو می کنم که از درون خونه تکونی کنم و آماده بشم واسه یه سال خوب، یه سالی که محبوبه اش محبوبه باشه و احساساتش همون احساسات قشنگ. یکی که دیگه به خودش دروغ نمیگه. می دونم چرا این طوری شدم و می دونم هم راهش چیه اما هیچی دست خودم نیست؛ هیچی ... شایدم به قول یکی، نمی خوام چیزی رو تغییر بدم. اگه نوشته هام تلخن، اگه دارم اینا رو می نویسم ازم خرده نگیرین، دست خودم نیست، باید بنویسم ... شاید نوشتن تو وبلاگ بتونه بهم کمک کنه که از این به بعد تو دفترم بنویسم. شاید بهم کمک کنه راحت تر خودم بشم. _____________________________ زنگ نمی زنم به دوستام چون حوصله ندارم. ازم گله می کنن، تمام بهونم اینه که این کارای دانشگاه وقتی واسه سر خاروندن نذاشته واسم. از دایی خداحافظی نمی کنم؛ بهش میگم چون داری میری من دیگه باهات کاری ندارم. اما اون چه گناهی کرده آخه؟ ... (سانسور می کن. با اینکه همه ی مشکلم از همینه اما نمی تونم چیزی بگم) فقط اون مدتی که نبودم یه اتفاق خوب افتاد؛ رابطه ام رو با خدا بیشتر کردم اما هنوزم مثل قبل نشده؛ دارم بیشتر تلاش می کنم، چون خیلی از این ناآرومی هام هم از همین کمرنگ شدنه ارتباطم با اونه ... ____________________________ فقط نوشتم؛ خیلی هاشو هم خودم درست حسابی روش فکر نکردم. پس انتظار نداشته باشین بفهمین چی به چیه. این مطلب از اون مطلبایی بود که فقط واسه ی دل خودم بود و بس. مثل تمام روزهایی که گذشت ... ولی ... هیــــــــــــــــس! خاموش! از دنیای مجازی و حقیقی ناامیدم ... _____________________________________ حرفم به زودی تغییر می کنه؛ می دونم! - وقتی محبوبه زمین می خورد! و ... (مهسا گفته اگه درمورد زمین خوردنم بنویسم؛ میگه که چه آسیبی دیدم) - مطالعه یا تفکر؟! - محبوبه داداشی می خواد. - مَن و مَن مَن هایم! - خلافکار یا مقصر؟! - امروز خطر از بیخ گوش پسر جوانی گذشت. - حجاب را آزاد کنید تا ایرانی ها خودشان باشند. - دغدغه ی این دو روز من. - اعتیاد به اینترنت و درمان آن. - چرا به راحتی نمی تونم به آدما اعتماد کنم. - سنگ صبور من کیست؟!!!!!! "خواستی" مرا از زندگی ات پاک کنی ... به اشتباه مرا از زندگی ام پاک کردی. ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ اونایی که هنوزم مشتاق ادامه ی خلاصه "حماسه حسینی" هستند، به ادامه مطلب رجوع کنن. relax نشستم و سخت دارم آپ مي كنم. relax رو همه جوره دوست دارم. relax رو واسه يه مدت مي خوام امتحان كنم. what'e the meaning of relax?!
آسمان مال من است.
پنجره، فكر ، هوا ، عشق ، زمين مال من است.
چه اهميت دارد
گاه اگر مي رويند
قارچهاي غربت؟
بدروووووووووووود
چه سیب های قشنگی
حیات نشئه تنهایی است
و میزبان پرسید
قشنگ یعنی چه ؟
قشنگ یعنی تعبیر عاشقانه اشکال
و عشق تنها عشق
ترا به گرمی یک سیب می کند مانوس
و عشق تنها عشق
مرا به وسعت اندوه زندگی ها برد
مرا رساند به امکان یک پرنده شدن
و نوشداروی اندوه ؟
صدای خالص اکسیر می دهد این نوش
و حال شب شده بود
چراغ روشن بود
و چای می خوردند
چرا گرفته دلت مثل آنکه تنهایی
چه قدر هم تنها
خیال می کنم
دچار آن رگ پنهان رنگ ها هستی
صداي باد مي آيد، عبور بايد كرد.
و من مسافرم ، اي بادهاي همواره!
مرا به وسعت تشكيل برگ ها ببريد.
مرا به كودكي شور آب ها برسانيد.
و كفش هاي مرا تا تكامل تن انگور
پر از تحرك زيبايي خضوع كنيد.
دقيقه هاي مرا تا كبوتران مكرر
در آسمان سپيد غريزه اوج دهيد.
و اتفاق وجود مرا كنار درخت
بدل كنيد به يك ارتباط گمشده پاك.
و در تنفس تنهايي
دريچه هاي شعور مرا بهم بزنيد.
روان كنيدم دنبال بادبادك آن روز
مرا به خلوت ابعاد زندگي ببريد.
حضور "هيچ" ملايم را
به من نشان بدهيد."
ادامه مطلب
در سن دوازده سالگي به آدمي تبديل شدم كه حالا هستم، در روزي دلگير و سرد در زمستان 1975. آن لحظه خوب يادم هست كه پشت ديواري سست و گلي كز كرده بودم و دزدكي به كوچه ي كنار مسيل يخ بسته نگاه مي كدرم. از آن روز زمان زيادي مي گذرد، اما حالا متوجه شده ام اين كه مي گويند گذشته فراموش مي شود، چندان درست نيست. چون گذشته راه خود را با چنگ و دندان باز مي كند. حالا كه به گذشته برمي گردم، مي بينم بيست و شش سال آزگار است كه دارم دزدكي به آن كوچه ي متروك نگاه مي كنم.
شروع داستان "بادبادك باز"
_____________________________________
روز به روز كه از گذشته ها دور تر مي شوم، مي بينم گذشته راه خود را با چنگ و دندان به امروزم باز مي كند.
چه جوري ميشه از گذشته رها شد؟! اصلاً امكان داره؟
"من آموزگار نیستم
تا به تو بیاموزم
ماهیان برای شنا کردن
نیاز به آموزش ندارند
و پرندگان برای پرواز ...
به تنهایی شنا کن
به تنهایی بال بگشا
عشق کتابی ندارد."
و راز و نیازم این :
خدایا عطا کن ...
تحملی که بپذیرم چیزهایی را که نمی توانم تغییر دهم
شهامتی که تغییر دهم چیزهای را که می توانم
و خردی که بشناسم تفاوت این دو را. "
